Aktualności
Oczywiście zgodzić się należy z opiniami ekspertów m.in. cytowanych przez dziennikarzy „Gazety Krakowskiej", że wszelkie zabiegi konserwacyjne przedłużają żywotność zarówno torowisk jak i taboru. Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu takie stanowisko podziela. Zgodzić się trzeba również z tym, że w części torowiska w Krakowie są w złym stanie i wymagają remontu bądź też wymiany. Wspomniane w artykule „Szyny pod szlifierkę..." torowiska w ul. Wielickiej, Karmelickiej czy też al. Jana Pawła II są właśnie tego przykładem, ale wbrew przekonaniu autorów artykułu samo szlifowanie szyn nie będzie tu stanowić „cudownego remedium".
Warto w związku z tym zapoznać się szerzej z problematyką i zakresem planowanych napraw. Oczywiście realizowanych w ramach możliwości finansowych gminy, o czym warto pamiętać, gdyż w sposób znaczący określa to możliwości realizacji teorii w praktyce.
I tak - w bieżącym roku budżetowym na utrzymanie torowisk ZIKiT wyda przeszło 3,6 mln zł. W projekcie przyszłorocznego budżetu ta kwota zostanie prawdopodobnie zwiększona, a dodatkowo planowana jest wymiana szyn na ciągu Limanowskiego – Wielicka, co będzie kosztować 20 mln zł i całkowicie wyeliminuje liczne problemy pojawiające się na tym odcinku torów.
Szlifowanie falistego zużycia szyn jest tylko jedną z doraźnych metod poprawy stanu torowiska, stosowaną przez firmy zajmujące się utrzymaniem nawierzchni tramwajowych. Ma ona na celu m.in. częściową eliminację hałasu generowanego na styku koło – szyna i jest stosowana miejscowo na wymagających tego odcinkach torowych. Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie, w ramach umowy konserwacyjno- utrzymaniowej, zleca tego typu prace wykonawcy utrzymującemu torowiska w Krakowie w ramach limitu środków finansowych określonych uchwałą budżetową. W zależności od zróżnicowania fali koszt szlifowania szyn tramwajowych waha się od 1200 do 1400 zł za 100 metrów pojedynczego toru. Średnio w roku szlifowanych jest ok. 3000 metrów pojedynczego toru.
W ramach umowy utrzymaniowej realizowane są również inne prace związane z poprawą komfortu jazdy i zmniejszeniem uciążliwości dla otoczenia. Jedną ze stosowanych metod jest napawanie szyn, gdzie po oczyszczeniu i wstępnym podgrzaniu szyny do temperatury zależnej od gatunku stali, a następnie nałożeniu napoiny odpowiednio dobranym materiałem spawalniczym, regenerowana szyna jest szlifowana do odpowiedniego profilu. Koszt napawania szyn kształtuje się na poziomie 540 zł za metr pojedynczego toru i średnio w skali roku realizowany jest na długościach 1000-1500 metrów w zależności od potrzeb i możliwości finansowych.
W Krakowie średnio torowiska szlifowane są co najmniej raz w roku, w miejscach występowania największego zużycia falistego. Średnio ponieważ w miarę potrzeb prace na konkretnym odcinku są niejednokrotnie prowadzone częściej. Należy przy tym pamiętać, że brak wyszlifowania szyn w żadnym wypadku nie wpływa na bezpieczeństwo przejazdu, a tylko na komfort podróży.
Autorzy artykułu przytaczają nietrafiony w stosunku do Krakowa przykład warszawski. Otóż w stolicy rzeczywiście w ruchu dziennym po torach porusza się szlifierka, która oczyszcza główkę szyny poprzez szlifowanie powierzchniowe, jednak jest to inny rodzaj prac konserwacyjnych, tzw. prewencyjnych. Zalecany na nowych torowiskach, nie nadający się w przypadku naprawy zaistniałego już falistego zużycia szyny.
Kraków ze względu na posiadane środki nie może sobie pozwolić na taki model prac konserwacyjnych. Koncentrujemy się więc na bieżącej likwidacji skutków falistego zużycia szyny. W takim wypadku zestawianie częstotliwości prowadzonych prac z Warszawą jest nieuzasadnione, ponieważ w żadnym razie nie można ich ze sobą porównywać.
źródło: zikit.krakow.pl
Komentarze |
