Politechnika Krakowska uhonorowana srebrnym medalem „Cracoviae Merenti”

Iwona Chamielec: uczelnia współtworzyła współczesny Kraków

W pierwszej części uroczystości wiceprzewodnicząca Rady Miasta Krakowa Iwona Chamielec podkreśliła znaczenie Politechniki Krakowskiej dla rozwoju miasta. Zwróciła uwagę, że dorobek uczelni jest widoczny zarówno w architekturze i infrastrukturze, jak i w działaniach na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego.

– Można więc powiedzieć, że Politechnika Krakowska nie tylko kształci kolejne pokolenia inżynierów, ale również przez dziesięciolecia współtworzyła Kraków, jaki znamy dzisiaj – mówiła Iwona Chamielec.

Pracownicy i absolwenci uczelni uczestniczyli w projektowaniu obiektów użyteczności publicznej, przestrzeni miejskich oraz rozwiązań architektonicznych i urbanistycznych. Angażowali się również w badania i prace dotyczące krakowskich zabytków, w tym Wawelu, Rynku Głównego i kościoła Mariackiego.

Wiceprzewodnicząca Iwona Chamielec podkreśliła także znaczenie uczelni jako ośrodka naukowego, który wzmacnia pozycję Krakowa w dziedzinie nauki, technologii i innowacji. Przyznanie medalu określiła jako wyraz wdzięczności za wieloletnią działalność Politechniki i jej wkład w rozwój miasta.

Łukasz Gibała: wiedza naukowa służy mieszkańcom

Prezydent Krakowa Łukasz Gibała w swoim wystąpieniu wskazał konkretne przykłady obecności środowiska Politechniki Krakowskiej w przestrzeni miasta. Wśród rozpoznawalnych realizacji powojennej architektury wymienił Hotel Cracovia i kino Kijów. Zwrócił również uwagę na udział osób związanych z uczelnią w kształtowaniu urbanistycznego krajobrazu Nowej Huty.

– Wystarczy rozejrzeć się po Krakowie, by dostrzec, jak wiele miasto zawdzięcza Politechnice Krakowskiej – powiedział Gibała.

Osobną część wystąpienia poświęcił praktycznemu zastosowaniu wiedzy naukowej. Eksperci uczelni zajmują się m.in.: transportem, organizacją ruchu, gospodarką komunalną, efektywnością energetyczną, jakością powietrza i gospodarowaniem wodą. Ich praca ma znaczenie dla planowania infrastruktury oraz dostosowywania historycznych budynków do współczesnych potrzeb.

Gibała podkreślił również znaczenie badań i prac konserwatorskich dotyczących krakowskich zabytków oraz międzynarodowej współpracy naukowców. Wskazał, że za dorobkiem uczelni stoją badacze, projektanci, wykładowcy, pracownicy, studenci i absolwenci.

Wystąpienie zakończył odniesieniem do patrona uczelni, Tadeusza Kościuszki, którego działalność inżynierska i projekty fortyfikacyjne stanowią ważną część jego dorobku.

Andrzej Szarata: Politechnika chce nadal wspierać Kraków

Prof. dr hab. inż. Andrzej Szarata, rektor Politechniki Krakowskiej podziękował za wyróżnienie i zaznaczył, że możliwość przyjmowania gratulacji w imieniu społeczności akademickiej jest dla niego szczególnym doświadczeniem.

– Jestem wykładowcą akademickim z 25-letnim stażem, ale proszę mi wierzyć, głos mi się łamie – mówił rektor.

Andrzej Szarata podkreślił, że uczelnia od 1945 roku kształci specjalistów i wspiera rozwój miasta. Wśród dziedzin, w których jej wiedza jest szczególnie przydatna, wymienił architekturę, konserwację zabytków, budownictwo, transport, gospodarkę komunalną oraz chemię i technologię chemiczną.

– Niektórzy twierdzą, że tylko wielka nauka się liczy. Nauka jest bezsensowna, jeżeli nie będzie służyła człowiekowi, a nigdzie lepiej nie możemy naszej wiedzy przekazać, uruchomić i wykorzystać, jak właśnie służąc miastu – powiedział Szarata.

Rektor wskazał również na znaczenie współpracy z lokalnym biznesem. Zaznaczył, że absolwenci Politechniki stanowią ważne zaplecze kadrowe dla przedsiębiorstw działających w Krakowie, a wykształceni inżynierowie pomagają firmom rozwijać działalność.

Zwrócił też uwagę na rolę uczelni w życiu kulturalnym miasta. Przywołał nazwiska osób związanych z krakowską kulturą i sztuką, które studiowały na Politechnice, m.in. Zdzisława Beksińskiego, Marka Grechuty i Ewy Demarczyk.

Szarata poinformował ponadto, że w ostatniej ewaluacji dyscyplin naukowych Politechnika Krakowska zajęła czwarte miejsce wśród 21 uczelni technicznych w Polsce. Wynik ten przedstawił jako osiągnięcie pracowników uczelni.